http://mahdifotuhi.blogfa.com/ ادبی، هنری، فرهنگی، اجتماعی fa blogfa.com Fri, 13 Nov 2009 01:27:51 GMT http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-606.aspx  </P> <P dir=rtl>هر بار به گند ِ کار آگاه شدیم</P> <P dir=rtl>پاسوز بهانه های افواه شدیم</P> <P dir=rtl>در سایه ی ارتجاع اندیشه ستیز</P> <P dir=rtl>از چاله در آمدیم و در چاه شدیم</P> <P> </P> Fri, 13 Nov 2009 01:27:51 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=606 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-606.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-605.aspx   <P></P> <P dir=rtl align=justify>پیش از این در دو نکته اشاره کرده بودم که ریتون ها محل تلفیق نیروهای زمینی و آسمانی بوده اند و تمام نیروهای پنهان و مرموز موجود در آب و باد و خاک و آتش در جام یا ریتون متمرکز و  به همراه می  نوشیده می شده اند و  بدین وسیله به گونه ای نمادین تمام نیروهای مادی و معنوی موجود در جهان  به بدن منتقل می گردیده اند. بر حسب اتفاق به  یک مصراع از حافظ  برخوردم  که به این نکته اشاره ای پنهانی دارد . او می گوید: </P> <P dir=rtl align=justify>دیرگاهی ست کز این جام هلالی مستم......</P> <P dir=rtl align=justify>همین جا باید بگویم که حافظ در این مصراع معادلی برای واژه ی ریتون به کار برده است و آن را جام هلالی نامیده. به علاوه باید دانست که  ترکیب صفت/ موصوفی " جام هلالی " یادآور هلال ماه نیز است.  اگر به یاد آوریم که حافظ در ابیات بسیاری می را به خورشید تشبیه کرده ؛(  ابیاتی همچون ( خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد.... چو آفتاب می از مشرق پیاله بر آمد.....)) پس این نکته می تواند تاییدی بر نظر ما در باب تلفیق نیروهای ماه و خورشید در جام شراب باشد و در آمیختن نیروهای آسمانی به هم  برای فروریختنشان در کالبد نوشنده. </P> <P align=justify> </P> Thu, 12 Nov 2009 14:14:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=605 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-605.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-604.aspx   <P></P> <P dir=rtl>۱</P> <P dir=rtl>کردید خفیفمان  و بستید به یوغ  </P> <P dir=rtl>با حیله و دوز و کلک و مکر و دروغ</P> <P dir=rtl>هر چند میان مرگ ما  فرقی نیست</P> <P dir=rtl>آن سوی شما نشسته، ما این بر جوغ</P> <P dir=rtl>۲</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>ما هیچ نبوده ایم و هیچیم هنوز </P> <P dir=rtl>جعلی و تقلبی و کیچیم هنوز</P> <P dir=rtl>در عمق وجود داش مشتی و عوام</P> <P dir=rtl>دلباخته ی تیغ و قلیچیم هنوز </P> <P dir=rtl> <P> </P> <P></P> Mon, 09 Nov 2009 09:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=604 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-604.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-603.aspx  </P> <P>این آن چیزی ست که به گمان من ریشه ی برخی تناقض های رفتاری و ذهنی ما ایرانیان است. اعتقاد به آزادی مطلق اما در محدوده ی خویش. </P> Mon, 02 Nov 2009 17:53:56 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=603 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-603.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-602.aspx   <P></P> <P dir=rtl>سرچشمه ی آدمیت از آزادی ست</P> <P dir=rtl>در  سایه گه برابری باید زیست</P> <P dir=rtl>جز صلح و برابری و آزادی و عشق </P> <P dir=rtl>خود ماهیت بشر از این بودن چیست؟</P> <P dir=rtl> </P> <P> </P> Fri, 30 Oct 2009 08:14:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=602 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-602.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-601.aspx  </P> <P dir=rtl>وقتی زمانه مجلس تعزیه می شود</P> <P dir=rtl>حسّم درون قافیه تجزیّه می شود</P> <P dir=rtl>افسار واژه از کف من می رود وشعر </P> <P dir=rtl>چشم انتظار واژه ی آتیّه می شود</P> <P> </P> Thu, 29 Oct 2009 15:46:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=601 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-601.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-600.aspx  </P> <P> شیفتگی مولوی وارم آرزوست. من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو.......</P> Wed, 28 Oct 2009 13:12:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=600 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-600.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-599.aspx   <P></P> <P>زندگی حتا در عیش مدام اما بدون مرگ از مرگ با رنج و عذاب هم دردناکتر است .  بزرگترین نعمتی که طبیعت می تواند به بدن آدمی هدیه کند مرگ او است . مرگ خود او و نه خویشان و آشنایانش.</P> Mon, 26 Oct 2009 00:20:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=599 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-599.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-598.aspx  </P> <P>۱</P> <P>از  حرف زدن خسته شده ام. می خواهم اندکی حرف بنوازم</P> Sun, 25 Oct 2009 00:10:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=598 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-598.aspx http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-597.aspx <P align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>آه که اینطور!</P> <P dir=rtl align=justify> برگردان مهدی فتوحی</P> <P dir=rtl align=justify>هاکوئین ، استاد ذن، در میان همسایگانش به خلوص رفتار در زندگی خویش شهره بود. در کنار خانه ی او دختر جوان ژاپنی ای زندگی می کرد که پدر و مادرش یک مغازه ی بقّالی داشتند. روزی آن پدر و مادر، انگار صاعقه ای به زندگی شان زده باشد ، کشف کردند دخترشان  باردار است. این مساله پدر و مادر دختر را بسیار خشمگین کرد. دختر نمی خواست اعتراف کند که کار کدام مرد بوده و وقتی نتوانست دیگر در برابر پافشاری ها مقاومت کند به ذکر این نکته اکتفا کرد که کار کارِ هاکوئین بوده. پدر و مادرِ خشمگین دختر رفتند سراغ استاد. اما او در جواب آنها فقط گفت: آه که اینطور! هنگامی هم که کودک متولد شد، آنها او را نزد هاکوئین بردند. باری او دیگر بی آبرو شده بود. هر چند این چیزها برای او هیچ اهمیتی نداشت و با دلسوزی بسیار مشغول نگهداری از کودک شد و از همسایگانش شیر و هرآنچه که برای کودک خود لازم داشت می گرفت.</P> <P dir=rtl align=justify>یکسال بعد مادر کودک دیگر تاب نیاورد و به پدر و مادرش واقعیت را گفت. پدر واقعی بچه، جوانی بود که در بازار سمّاکان کار می کرد. مادر و پدر دختر بی درنگ نزد هاکوئین رفتند تا از او عذرخواهی کنند و پوزش بطلبند  و کودک را بگیرند. هاکوئین هیچ اعتراضی نکرد و به هنگام بازگرداندن کودک همه ی چیزی که گفت فقط همین بود: آه که اینطور!</P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P align=justify> </P> Thu, 22 Oct 2009 13:12:30 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mahdifotuhi&postid=597 mahdifotuhi http://mahdifotuhi.blogfa.com/post-597.aspx