در ایران باستان، جانوران بسیاری مورد ستایش و تکریم واقع می شده اند که بسیاری از آنها را ما در نقش برجسته های معروف تخت جمشید و جاهای دیگر می بینیم. اما من در نقش برجسته های ایرانی تاکنون نقشی از خروس ندیده ام حال آن که در دوران هخامنشیان به استناد سندی که در زیر می آورم این پرنده بسیار خواهنده داشته و محبوب بوده. سند من ، کتاب پرندگان آریستوفان، کمدی نویس مشهور یونان باستان است که معاصر هخامنشیان بوده ( او در فاصله زمانی میان ۴۴۸ تا ۳۸۰ قبل از میلاد می زیسته) و سخنی که می گوید می تواند برای ما حجت باشد. او در کمدی بسیار مشهور و دلچسب پرندگان می آورد:
پیستتاروس: این خدایان نبودند، بلکه پرندگان بودند که سرور و پادشاه انسانها بودند. برای حرفم هزاران دلیل دارم. قبل از همه ، توجهتان را به خروس جلب می کنم که قبل از تمام شهریاران، بر ایرانیان حکومت می کرد. قبل از داریوش و مگابیزوس. به دلیل سابقه ی همین حکومت بود که خروس را پرنده ی ایرانی می نامند.
اولپیدس: به همین دلیل، حتا امروز ، او تنها پرنده ای است که تاج به سر دارد، مثل پادشاهی بزرگ.
لازم به ذکر است که من این سخنان را از ترجمه ی جناب عطاالله کوپال از کتاب آریستوفان نقل کرده ام که در سال ۱۳۷۸ نشر نیلا چاپ و منتشرش کرده.
